زخم بستر چیست. علائم، پیشگیری و درمان

مدیر سایت مدیر سایت
17 بازدید

زخم بستر چیست؟

زخم بستر که زخم های تحت فشار یا زخم های فشاری نیز نامیده می شوند، در واقع آسیب به پوست و بافت زیرین پوست است. زخم بستر ناشی از فشار طولانی مدت روی پوست است. زخم بستر اغلب بر روی پوستی که قسمتهای استخوانی بدن را پوشش می دهد، مانند پاشنه، مچ پا، باسن و دنبالچه اتفاق می افتد. کسانی که بیمار هستند که بیماری آن ها توانایی شان در تغییر موقعیت را محدود کرده و یا کسانی است که بیشتر وقت خود را در تخت یا صندلی سپری می کنند به عنوان مثال، به علت فلج مغزی-نخاعی، بیماری، پیری یا ضعف، افرادی هستند که بیشترین خطر ابتلا به زخم بستر را دارند. زخم بستر می تواند به سرعت توسعه یابد. بسیاری از زخم های بستر با درمان بهبود می یابند، اما بعضی هرگز به طور کامل درمان نمی شوند. شما می توانید اقدامات لازم را برای جلوگیری و کمک به بهبودی زخم بستر انجام دهید. شناسایی زخم های فشاری در مراحل اولیه، درمان را بهبود می بخشد و خطر عوارض را کاهش می دهد. جابجایی مکرر بیماران برای جلوگیری از زخم های فشاری ضروری است.
علائم زخم بستر چیست؟

 

 

علل ، علائم و دلیل انواع زخم بستر +بهترین درمان های خانگی گیاهی

نشانه های هشدار دهنده ی زخم بستر عبارتند از:

تغییرات غیرعادی در رنگ پوست یا بافت
ورم
تخلیه چرک مانند
منطقه ای از پوست که در لمس سرد تر یا گرم تر از مناطق دیگر است.
مناطق حساس به لمس

زخم های بستر بر اساس عمق، شدت و ویژگی های دیگر به چهار مرحله طبقه بندی می شوند.

مرحله ۱: پوست قرمز و در لمس گرم می باشد. ممکن است خارش داشته باشد
مرحله ۲: ممکن است زخم باز و دردناک یا تاول وجود داشته باشد و همراه با تغییر رنگ پوست اطراف آن باشد.
مرحله ۳: ظاهر زخم به علت آسیب بافت زیرین پوست، شبیه دهانه ی آتشفشان می شود.
مرحله ۴: آسیب شدید به پوست و بافت که احتمالا با عفونت همراه است. ماهیچه ها، استخوان ها و تاندون ها قابل مشاهده هستند.

زخم های مرحله ۲ می توانند در عرض ۱ تا ۶ هفته بهبود یابند، اما زخم هایی که به مرحله ی ۳ یا ۴ منتهی می شوند، ممکن است بهبودی چند ماه طول بکشد یا ممکن است هرگز بهبودی نداشته باشند، به خصوص در افرادی که بیماری همراه دارند. بهبود زخم های عفونی بیشتر طول می کشد و عفونت می تواند در جاهای دیگر بدن گسترش یابد.

برای افرادی که از صندلی چرخدار استفاده می کنند، زخم های فشاری اغلب در مناطق زیر اتفاق می افتد:

دنبالچه یا باسن
کمربند شانه ای و ستون فقرات
پشت بازوها و پاها که روی صندلی قرار دارند

در مورد افرادی که روی تخت هستند مناطق رایج زخم های فشاری عبارتند از:

پشت سر یا طرفین سر
کمربند شانه ای
باسن، پایین کمر و یا دنبالچه
پاشنه، مچ پا و پوست پشت زانو

 

               

تغییر محل نشیمنگاه: کوسن یا تشکی که فشار را کاهش می دهد و بدن را در وضعیت مناسبی قرار می دهد، استفاده کنید. از کوسن های دونات شکل (دایره شکل که مرکز آن خالی است) استفاده نکنید، زیرا می توانند فشار را روی بافت اطراف متمرکز کنند.

تغییر ارتفاع: ارتفاع تخت تان را تنظیم کنید. اگر می توانید سر تخت را بالا ببرید، ارتفاع آن را بیش از ۳۰ درجه افزایش ندهید. این کار به جلوگیری از تنش برشی کمک می کند.

پیشنهادات زیر را برای مراقبت از پوست در نظر بگیرید:

پوست را تمیز و خشک کنید: پوست را با مواد پاک کننده ملایم شسته و به آرامی خشک کنید. این روش تمیز کردن را به طور مرتب برای محدود کردن تماس پوست با رطوبت، ادرار و مدفوع انجام دهید. در زخم های باز هر بار که پانسمان را تعویض می کنید، زخم را باید با محلول سالین شستشو دهید.

محافظت از پوست: استفاده از پودر تالک ساده (پودر بچه) برای محافظت از پوست در نقاطی که دچار اصطکاک می شوند. برای پوست های خشک از لوسیون استفاده کنید. در صورت لزوم، ملحفه و لباس را تعویض کنید. مراقب دکمه های لباس و چین و چروک در ملافه که پوست را تحریک می کند، باشید.

بررسی روزانه پوست: هر روز برای علائم هشدار دهنده ای از زخم های فشاری پوست را به دقت و از نزدیک نگاه کنید.

بافت مرده را جدا کنید: اگر در زخم بافت آلوده وجود نداشته باشد، زخم سریع تر بهبود می یابد، بنابراین دبریدمان و بریدن بافت های مرده ضروری است.

استفاده از پانسمان: پانسمان از زخم محافظت می کند و بهبودی را سرعت می بخشد. برخی از پانسمان ها با از بین بردن بافت مرده، از عفونت جلوگیری می کنند.

آنتی بیوتیک: استفاده از آنتی بیوتیک های خوراکی یا کرم آنتی بیوتیک، می تواند به درمان عفونت کمک کند.

جراحی: برخی از زخم های فشاری ممکن است به قدری شدید شوند که مداخله ی جراحی ضروری باشد. هدف از جراحی تمیز کردن زخم، درمان و یا جلوگیری از عفونت، کاهش از دست دادن مایعات، و کاهش خطر عوارض بیشتر است. پیوند عضله، پوست و یا بافت از بدن خود بیمار برای پوشش دادن زخم و پوشش دادن استخوان آسیب دیده استفاده می شود.
چه مواقعی برای درمان زخم بستر به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر متوجه نشانه های هشدار دهنده ی زخم بستر شدید موقعیت خود را تغییر دهید تا فشار را از روی آن منطقه کاهش دهید. اگر طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت بهبودی حاصل نشد با پزشک خود تماس بگیرید.

زخم اگر علائم عفونت مانند تب، ترشح از زخم، بوی بد زخم، افزایش قرمزی، گرما و یا تورم در اطراف زخم دیده شد فورا به دکتر پوست مراجعه کنید.

برخی عوارض تهدید کننده ی حیات ناشی از زخم های فشاری عبارتند از:

سلولیت: سلولیت عفونت پوست و بافت نرم است که می تواند منجر به گرمی، قرمزی و تورم در منطقه ی آسیب دیده شود. افراد مبتلا به آسیب عصبی اغلب در ناحیه ی آسیب دیده ناشی از سلولیت احساس درد نمی کنند.

عفونت های استخوان و مفصل: عفونت ناشی از زخم های فشاری می تواند به مفاصل و استخوان ها نفوذ کند. عفونت مفصلی(آرتریت چرکی) می تواند به غضروف و بافت ها آسیب برساند. عفونت های استخوانی (استئومیلیت) می تواند عملکرد مفاصل و اندام ها را کاهش دهد.

سرطان: زخم های طولانی مدت و درمان نشده می توانند به یک نوع کارسینوم سلول سنگفرشی(SCC) تبدیل شوند.

سپسیس: به ندرت، یک زخم فشاری منجر به سپسیس (عفونت خون) می شود.
دلایل زخم بستر چیست؟

زخم بستر به علت فشار روی پوست که جریان خون را به پوست محدود می کند ایجاد می شود. محدودیت حرکت می تواند پوست را آسیب پذیر کند.

زخم های فشاری:

فشار: فشار ثابت در هر بخشی از بدن شما می تواند خونرسانی به بافت ها را کاهش دهد. جریان خون برای انتقال اکسیژن و سایر مواد مغذی به بافت ها ضروری است. قطع جریان خون بیش از۳ ساعت باعث آسیب پوست و بافت های مجاور و در نهایت مرگ سلولی می شود. برای افراد با محدودیت حرکت، این نوع فشار در مناطقی از پوست روی استخوان که به طور کامل با عضلات یا چربی پوشیده نشده اند مانند ستون فقرات، دنبالچه، کمربند شانه ای، باسن، پاشنه و آرنج، اتفاق می افتد.

اصطکاک: اصطکاک هنگامی رخ می دهد که پوست بر روی لباس یا ملافه کشیده شود که می تواند پوست شکننده را آسیب پذیر تر کند، به خصوص اگر پوست مرطوب نیز باشد.

تنش برشی: تنش برشی زمانی رخ می دهد که دو سطح در جهت مخالف یکدیگر حرکت کنند. به عنوان مثال، هنگامی که سر یک تخت بالا برده شده و شیب دار است، شما می توانید به پایین سر بخورید. همانطور که دنبالچه به پایین حرکت می کند، پوست مجاور استخوان ممکن است در جای خود بماند (به نوعی در جهت مخالف یکدیگر حرکت می کنند).
عوامل خطر زخم بستر:

افرادی که اختلال حرکتی دارند و نمی توانید در حالی که نشسته و یا در بستر هستند حالت و موقعیت خود را تغییر دهند، در معرض خطر ابتلا به زخمهای فشاری هستند. دیگر عوامل خطر عبارتند از:

بی حرکتی: ممکن است به علت مشکل پزشکی، آسیب نخاعی و دیگر علل باشد.

عدم ادراک حسی: آسیب نخاعی، اختلالات عصبی و سایر شرایط می تواند منجر به از دست دادن احساس لامسه شود. ناتوانی در احساس درد یا ناراحتی می تواند منجر به عدم آگاهی از نشانه های هشدار دهنده و نیاز به تغییر موقعیت شود.

بی اختیاری ادرار یا مدفوع: با افزایش رطوبت پوست خطر آسیب پوستی را افزایش می دهد.

تغذیه نامناسب و آب ناکافی: انسان ها برای حفظ سلامت پوست و جلوگیری از تخریب بافتی نیاز به مایعات، کالری، پروتئین، ویتامین ها و مواد معدنی زیادی دارند. به خصوص کمبود پروتئین، ویتامین C و روی در ابتلا به این زخم ها مهم است.

افزایش وزن: مطالعات نشان می دهد که افراد مبتلا به BMI 30 تا ۳۹.۹(وزن بالا) حدود ۱.۵ برابر بیشتر در معرض زخم های فشاری هستند.

بیماری های موثر بر جریان خون: مشکلات پزشکی که می توانند جریان خون را تحت تاثیر قرار دهند، مانند دیابت و بیماری عروق، خطر آسیب بافتی را افزایش می دهند.
درمان زخم بستر

درمان زخم های فشاری آسان نیست. بعید است که زخم باز به سرعت التیام پیدا کند. زخم های با شدت کمتر در عرض چند هفته با درمان مناسب بهبود می یابند، اما زخم های خیلی شدید ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند.
می توانید با تغییر وضعیت مکرر و اجتناب از فشار روی پوست، از بروز زخم های فشاری جلوگیری کنید. حرکت دادن بیمار حداقل هر ۱۵ دقیقه برای کاربران صندلی چرخدار و هر ۲ ساعت برای افراد در رخت خواب هستند توصیه می شود. راه کارهای دیگر عبارتند از: مراقبت از پوست و خشک نگه داشتن پوست، تغذیه ی مناسب و مصرف مایع کافی، ترک سیگار، مدیریت استرس و ورزش روزانه حتی اگر در تخت هستید.

توصیه های زیر را در مورد تغییر وضعیت در تخت یا صندلی در نظر بگیرید:

توزیع وزن: توزیع وزن خود را اغلب تغییر دهید. اگر از یک صندلی چرخدار استفاده کنید، سعی کنید هر ۱۵ دقیقه محل توزیع وزن خود را انتقال دهید. برای تغییر وضعیت تان هر ۱ ساعت یک بار، در صورت لزوم کمک بخواهید.

تغییر مکان: در صورت امکان خودتان را بلند کنید. اگر در قسمت بالا تنه ی خود قدرت کافی دارید حرکت “شنا مخصوص صندلی چرخدار” را انجام دهید. بدن خود با فشار دادن بر روی دسته های صندلی از صندلی بلند کنید.

صندلی مناسب: از صندلی چرخدار مخصوص استفاده کنید. برخی از صندلی های چرخدار را می توان شیب دار کرد، تا بتوان فشار روی پوست نشیمنگاه را کاهش دهد.

دسته بندی دسته‌بندی نشده
اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

ورود به سایت